Thalia
Thalia, the Muse of Comedy
Frieze-Dennison Vergil
Thalīa, ae, f.: Thalia, an Oceanid or sea-nymph, 5.826.
Could not find Thaliam in Logeion dictionaries.
Thaliam Proper-name noun: feminine accusative singular of Thalia
Thălīa (written Thălēa, acc. to Fest. p. 359 Müll., and Serv. Verg. E. 6, 2; so Rib.), ae, f., = Θάλεια.
- One of the Muses; the Muse of Comedy, Verg. E. 6, 2; Ov. A. A. 1, 264; of Lyric poetry, Hor. C. 4, 6, 25.—
- II One of the Graces, Sen. Ben. 1, 3, 6; 1, 3, 10.—
- III A sea-nymph, Verg. A. 5, 826.
Thalīa, ae, Akk. ān, f. (Θάλεια), I) die Muse der komischen Dichtkunst, Verg. ecl. 6, 2. Ov. art. am. 1, 264. – II) eine der Grazien bei Hesiod, Sen. de ben. 1, 3. § 6 (wo Akk. -ān) u. § 10. – III) eine Meernymphe, Verg. Aen. 5, 826. – ➳ Ribbeck hat Verg. ecl. 6, 2 u. Merkel Ov. art. am. 1, 264 Thalea, eine Schreibweise, die von Fest. 259 (a), 28 u. Serv. Verg. ecl. 6, 2 bestätigt wird.
Thălīa, (13) æ, f. (Θάλεια), Thalie [muse de la comédie] : Virg. B. 6, 2 || muse de la poésie : Hor. O. 4, 6, 25 || une des Grâces : Sen. Ben. 1, 3, 6 || une des Néréides : Virg. En. 5, 826.
- 1. muze v.h. blijspel en de herderspoëzie;
- 2. dochter v. Nereus, Nereïde, zeenimf;
- 3. dochter v. Zeus, een v.d. drie Gratiën (naast Aglaia en Eufrosyne).
Tallia, Exactio, præstatio. Lit. ann. 1372. tom. 6. Ordinat. reg. Franc. pag. 525 :
Concessæ fuerunt immunitates et privilegia eisdem consulibus et habitatoribus dictæ villæ(Amiliani) non solvendi aliquas Thalias seu collectas ordinarias seu extraordinarias.
Thalia
[Thaleia.]
Thalīa (-lēa) ae, f
- the Muse of Comedy, V., O. —Hence, arguta, the Muse, H.—A sea-nymph, V.
Thalīa
(Θαλία and Θαλεία). (1) One of the nine Muses, and, at least in later times, the Muse of Comedy. (See Musa.)
(2) One of the Nereïdes.
(3) One of the Charites or Graces.
Thalia
Thalia, a Muse
- Apollod. 1.3.1
- mother of the Corybantes: Apollod. 1.3.3
- Paus. 9.35.5, Apollod. 1.3.1