anapaestus
anapaestus, pes, the anapaest
Could not find anapaeston in Logeion dictionaries.
anapaeston Adjective: masculine accusative plural, Adjective: neuter ablative singular, Adjective: masculine dative singular, Adjective: neuter dative singular, Adjective: masculine ablative singular of anapaestus
anapaeston Noun: neuter dative singular, Noun: neuter ablative singular of anapaestum
ănăpaestus, a, um, adj., = ἀνάπαιστος (struck back).
- Pes, the metrical foot, anapaest: ⏑ ⏑ – (i. e. a reversed dactyl), Cic. Tusc. 2, 16, 37; id. de Or. 3, 47; also absol. without pes, id. Or. 56.—
- II ănă-paestum, i, n. (sc. carmen), a poem in anapaests, Cic. Tusc. 3, 24, 57; id. Or. 56; Gell. praef. 20.
anapaestus, a, um (ἀνάπαιστος, zurückgeschlagen), anapästisch, pes anapaestus, der Versfuß »Anapäst« ⏑ ⏑– (gleichs. zurückgeschlagener, d.i. umgekehrter Daktylus), Cic. Tusc. 2, 37: pedis anapaesti moduli, Val. Max. 2, 6, 2. Amm. 24, 6, 10. – subst., a) anapaestus, ī, m., α) = pes anap., der Anapäst (s. oben), Quint. 9, 4, 48 sq. Diom. 504, 31. – β) ein aus Anapästen bestehender Vers, Cic. or. 190. – b) anapaestum, ī, n., α) ein aus Anapästen bestehender Vers, Gell. praef. § 20. – β) ein Gedicht (Lied) in Anapästen, Cic. Tusc. 3, 57; de fin. 2, 18.
anapesto aequa divisio competit, quia totidem tempora arsis sibi usurpat quot in thesi continentur
~us ex duabus brevibus et longa, temporum quattuor, ut ‘pĭĕtās’
ănăpæstus, (16) ī, m. (ἀνάπαιστος), anapeste [pied composé de deux brèves et dʼune longue] : Cic. Tusc. 2, 37 || vers anapestique : Cic. Or. 190, etc.
anapaestus
adj.
- , ἀνάπαιστος: pes, the anapaest (a metrical foot, ˘ ˘ ¯).—As substm. (sc. pes), an anapaest. — As substn. (sc. carmen), a poem in anapaests.