iaspis

ĭaspis, ĭdis, f., = ἴασπις,

• a green-colored precious stone, jasper, Plin. 37, 8, 37, § 115; Mart. 5, 11, 1; 9, 60, 20: fulva, Verg. A. 4, 261.—As a term of endearment: vale (Maecenas), mel gentium, Cilniorum smaragde, iaspi figulorum, berylle Porsenae, Aug. ap. Macr. S. 2, 4, 12.—Hence,

iaspis, idis, f. (ἴασπις), der Jaspis, ein grüner Edelstein, Plin. 37, 115. 118. 119. Lucan. 10, 121. Stat. Theb. 7, 659. Claud. IV. cons. Hon. 591. Avien. orb. terr. 469 u. 1322. Prisc. perieg. 755 u. 1020. Mart. 5, 11, 1 (wo Akk. Plur. iaspidas). Tert. adv. Marc. 2, 10 (wo Akk. iaspin). Vulg. exod. 28, 18; Isai. 54, 12 (wo Akk. iaspidem). Mart. Cap. 1. § 75: gemma iaspis, Corp. inscr. Lat. 2, 2060 extr.: fulva, wahrsch. unser Topas, Verg. Aen. 4, 261. – als Schmeichelwort, iaspi (Vok.) figulorum, Augustin. bei Macr. sat. 2, 4, 12. – Nbf. hiaspis, Iuven. 5, 42.

iaspis v. jaspis

See: jaspis

ĭaspis, (15) ĭdis, f. (ἴασπις), agate, jaspe : Plin. 37, 115.

iaspis , idis. f.
玉石。

Suggest a Translation
See an image

iaspis idis, f

• , ἴασπις, a green precious stone, jasper: fulva, V.: praeclara, Iu.