lacto
lacto, to give milk, give suck
lacto2, to allure, wheedle, flatter, dupe, cajole
Could not find lactaverunt in Logeion dictionaries.
lactaverunt Verb: perfect active indicative 3rd plural of lacto
lacto, āvi, ātum (used almost exclusively in the part. pres.), 1, v. a. and n. [lac].
- I To contain milk, to have milk, to give suck: ubera lactantia, Ov. M. 6, 342; 7, 321; Lucr. 5, 885: ubera quae non lactaverunt, Vulg. Luc. 23, 29: quaecunque (femina) id temporis lactans est, Gell. 12, 1, 17.—
- II To suck milk, to take the breast, to suck: puer lactans, Liv. Andron. ap. Non. 153, 26 (Trag. Rel. v. 38 Rib.); cf.: infans lactavit, Aus. Epit. 32: anni lactantes, the suckling years (of a child), id. Idyll. 4, 67.—
- III To be full of milk, to be milky: metae, cheeses, Mart. 1, 43, 7 (cf.: meta lactis, id. 3, 58, 35).—Part. as subst.: lactantia, ium, n., milky food, Cels. 2, 28, 2 al.—
- IV Act., to give suck to: lactaverunt catulos suos, Vulg. Thren. 4, 2: filium suum, id. 1 Reg. 1, 23.—Pass.: lactare ut nutriaris, Aug. Enarr. in Psa. 130, 12: mamilla regum lactaberis, Vulg. Isa. 60, 16.
lacto, āvi, ātum, 1, v. freq. a. [lacio],
- to allure, wheedle, flatter, deceive with fair words, to dupe, cajole (mostly ante-class.): dictis lenibus lactare aliquem, Att. ap. Non. 16, 17: frustrando lactans, id. ib.: ita me amor lapsum animi ludificat...retinet, lactat largitur, Plaut. Cist. 2, 1, 9 (211): animos, Ter. And. 912; 648: si te lactaverint peccatores, Vulg. Prov. 1, 10: nec lactes quemquam labiis tuis, id. ib. 24, 28.
1. lacto, āvī, ātum, āre (lac), I) Milch geben, säugen, mamillā regum lactaberis, Vulg. Isai. 60, 16: ubera mammarum lactantia, Lucr.: ubera lactantia, Ov. u. Ser. Samm.: quaecumque (femina) id temporis lactans est, Gell.: sus lactans, Solin. 20, 12 cod. G B (Mommsen lactens): lactans fera (Wölfin), Augustin. – deus lactans, der die Saaten milchen läßt, Varro fr. – II) Milch (aus den Brüsten) trinken, saugen, puer lactans, Liv. Andr. 26 R.2: infans lactavit, Auson. epitaph. 34, 3: porcellus lactans, Spanferkel, Edict. Diocl. 4, 46 (wo vulg. lanctans): poet., anni lactantes, die Säugejahre (des Kindes), Auson. edyll. 4, 67. p. 39, 1 Schenkl. – subst., lactāns, a) ein noch saugendes Junges, v. Tieren, Schol. Iuven. 11, 65. – b) v. Kindern, ein Säugling, Commodian. instr. 2, 1 (2), 8; Plur., Augustin. serm. 151, 1 u. 2. – III) aus Milch bestehen, aus od. mit Milch bereitet sein, metae lactantes, Käse, Mart. 1, 43, 7 (vgl. 3, 58, 35 meta lactis). – Partiz. subst., lactantia, ium, n., Milchspeisen, Cels. 2, 28 u. 29 D. Apic. 7, 306.
2. lacto, āvī, ātum, āre (Intens. v. lacio), einen an sich locken, um ihn zu hintergehen, durch leere Versprechungen ködern, aufziehen od. zum besten haben, alqm. Plaut.: lactare amantem et falsā spe producere, Ter.: alqm dictis lenibus, Acc. tr. fr.: aviditatem operibus, Varro fr.: alqm frustrando, Ter.: sollicitando et pollicitando eorum animos, Ter.
See: lactare
See: lactere
1 lactō, (14) āvī, ātum, āre (lac), ¶ 1 intr. ; a) avoir du lait, allaiter : Lucr. 5, 885 ; Ov. M. 6, 342 ; Gell. 12, 1, 17 ; b) téter : Andr. d. Non. 153, 26 ; Aus. Ep. 32 ; c) se composer de lait : Mart. 1, 43, 7 ; lactans meta, fromage conique ¶ 2 tr., nourrir de son lait : Vulg. Lam. 4, 3 ; Is. 60, 16.
2 lactō, āvī, ātum, āre (lacio), tr., caresser, séduire, leurrer : Acc. d. Non. 16, 17 ; Pl. Cist. 217 ; Ter. Andr. 912.
- 1. melk geven, zogen;
- 2. (melk) zuigen; ➤ infans lactans.
(lactō, —, —, āre) (1)
- lac, to give milk, give suck.—Only P. praes.: Ubera lactantia, O.
lactō (2) āvī, —, āre, freq.
- lacio; 1 LAC-, to allure, wheedle, flatter, dupe, cajole: animos, T.: me amantem, T.