lacto
lacto, to give milk, give suck
lacto2, to allure, wheedle, flatter, dupe, cajole
Could not find lacto2 in Logeion dictionaries. Looking for closest alphabetic form.
lacto, āvi, ātum (used almost exclusively in the part. pres.), 1, v. a. and n. [lac].
- I To contain milk, to have milk, to give suck: ubera lactantia, Ov. M. 6, 342; 7, 321; Lucr. 5, 885: ubera quae non lactaverunt, Vulg. Luc. 23, 29: quaecunque (femina) id temporis lactans est, Gell. 12, 1, 17.—
- II To suck milk, to take the breast, to suck: puer lactans, Liv. Andron. ap. Non. 153, 26 (Trag. Rel. v. 38 Rib.); cf.: infans lactavit, Aus. Epit. 32: anni lactantes, the suckling years (of a child), id. Idyll. 4, 67.—
- III To be full of milk, to be milky: metae, cheeses, Mart. 1, 43, 7 (cf.: meta lactis, id. 3, 58, 35).—Part. as subst.: lactantia, ium, n., milky food, Cels. 2, 28, 2 al.—
- IV Act., to give suck to: lactaverunt catulos suos, Vulg. Thren. 4, 2: filium suum, id. 1 Reg. 1, 23.—Pass.: lactare ut nutriaris, Aug. Enarr. in Psa. 130, 12: mamilla regum lactaberis, Vulg. Isa. 60, 16.
lacto, āvi, ātum, 1, v. freq. a. [lacio],
- to allure, wheedle, flatter, deceive with fair words, to dupe, cajole (mostly ante-class.): dictis lenibus lactare aliquem, Att. ap. Non. 16, 17: frustrando lactans, id. ib.: ita me amor lapsum animi ludificat...retinet, lactat largitur, Plaut. Cist. 2, 1, 9 (211): animos, Ter. And. 912; 648: si te lactaverint peccatores, Vulg. Prov. 1, 10: nec lactes quemquam labiis tuis, id. ib. 24, 28.
1. lacto, āvī, ātum, āre (lac), I) Milch geben, säugen, mamillā regum lactaberis, Vulg. Isai. 60, 16: ubera mammarum lactantia, Lucr.: ubera lactantia, Ov. u. Ser. Samm.: quaecumque (femina) id temporis lactans est, Gell.: sus lactans, Solin. 20, 12 cod. G B (Mommsen lactens): lactans fera (Wölfin), Augustin. – deus lactans, der die Saaten milchen läßt, Varro fr. – II) Milch (aus den Brüsten) trinken, saugen, puer lactans, Liv. Andr. 26 R.2: infans lactavit, Auson. epitaph. 34, 3: porcellus lactans, Spanferkel, Edict. Diocl. 4, 46 (wo vulg. lanctans): poet., anni lactantes, die Säugejahre (des Kindes), Auson. edyll. 4, 67. p. 39, 1 Schenkl. – subst., lactāns, a) ein noch saugendes Junges, v. Tieren, Schol. Iuven. 11, 65. – b) v. Kindern, ein Säugling, Commodian. instr. 2, 1 (2), 8; Plur., Augustin. serm. 151, 1 u. 2. – III) aus Milch bestehen, aus od. mit Milch bereitet sein, metae lactantes, Käse, Mart. 1, 43, 7 (vgl. 3, 58, 35 meta lactis). – Partiz. subst., lactantia, ium, n., Milchspeisen, Cels. 2, 28 u. 29 D. Apic. 7, 306.
2. lacto, āvī, ātum, āre (Intens. v. lacio), einen an sich locken, um ihn zu hintergehen, durch leere Versprechungen ködern, aufziehen od. zum besten haben, alqm. Plaut.: lactare amantem et falsā spe producere, Ter.: alqm dictis lenibus, Acc. tr. fr.: aviditatem operibus, Varro fr.: alqm frustrando, Ter.: sollicitando et pollicitando eorum animos, Ter.
1 lactō, (14) āvī, ātum, āre (lac), ¶ 1 intr. ; a) avoir du lait, allaiter : Lucr. 5, 885 ; Ov. M. 6, 342 ; Gell. 12, 1, 17 ; b) téter : Andr. d. Non. 153, 26 ; Aus. Ep. 32 ; c) se composer de lait : Mart. 1, 43, 7 ; lactans meta, fromage conique ¶ 2 tr., nourrir de son lait : Vulg. Lam. 4, 3 ; Is. 60, 16.
2 lactō, āvī, ātum, āre (lacio), tr., caresser, séduire, leurrer : Acc. d. Non. 16, 17 ; Pl. Cist. 217 ; Ter. Andr. 912.
- 1. melk geven, zogen;
- 2. (melk) zuigen; ➤ infans lactans.
(lactō, —, —, āre) (1)
- lac, to give milk, give suck.—Only P. praes.: Ubera lactantia, O.
lactō (2) āvī, —, āre, freq.
- lacio; 1 LAC-, to allure, wheedle, flatter, dupe, cajole: animos, T.: me amantem, T.