malevolens
malevolens, ill-disposed, spiteful, malevolent
Could not find malevolentes in Logeion dictionaries.
malevolentes Noun: masculine nominative plural, Adjective: feminine nominative plural, Noun: masculine vocative plural, Noun: masculine accusative plural, Adjective: masculine accusative plural, Adjective: feminine vocative plural, Adjective: feminine accusative plural, Adjective: masculine vocative plural, Adjective: masculine nominative plural of malevolens
mălĕvŏlens (mălĭvŏl-), entis, adj. [male-volens],
- ill-disposed, disaffected, envious, spiteful, malevolent (very rare, and in posit. ante-class.): est miserorum ut malevolentes sint, Plaut. Capt. 3, 4, 51 (583): ingenium, id. Bacch. 4, 3, 4 (615).—Sup.: malevolentissimae obtrectationes, Cic. Fam. 1, 7, 7; 1, 9, 17.—As subst.: mălĕvŏlens, entis, m., a spiteful person, an enemy: jam meo malost quod malevolentes gaudeant, Plaut. Stich. 2, 2, 67 (391): (manu) malam rem mittunt malevolentibus, id. Ps. 4, 2, 49 (1004).
malevolēns (malivolēns), entis (male u. volo), übelgesinnt gegen Jmd., abgeneigt, mißgünstig (Ggstz. benevolens), ingenium, Plaut.: est miserorum ut malevolentes sint, Plaut. – Superl., malevolentissimae obtrectationes, Cic. ep. 1, 7. § 7.
mălĕvŏlēns (15) (mălĭ-), malintentionné, malveillant : Pl. Capt. 583 || -tissimus Cic. Fam. 1, 7, 7 ; 1, 9, 17.
(male-volēns or malivolēns, entis)
adj.,
- ill-disposed, spiteful, malevolent; only sup: malevolentissimae obtrectationes: quisque malivolentissimus.