ζητητέος
ζητητέος, to be sought
ζητ-ητέος, α, ον,
- to be sought, S. Aj. 470, Ar. Th. 604, etc.
- II ζητητέον, one must seek, Id. Nu. 761, Sannyr. 8; ἤ τινα ἑτέραν [δύναμιν] . . ἡμῖν ζ. Pl. Phlb. 58d.
ζητητέος, ος, ον, vb. de ζητέω, Soph. Aj. 470 ; Ar. Th. 604, etc. ; au neutre, Plat. Phil. 58e, etc.
ζητητέος, α, ον
verb. adj. of ζητέω,
- Ito be sought, Soph.
- IIζητητέον one must seek, Ar.