κίκυς

κίκυς, ἡ, od. richtiger mit Bekker κῖκυς geschrieben, wie der Vers des Aesch. frg. 211 zeigt : σοὶ δʼ οὐκ ἔνεστι κῖκυς οὐδʼ αἱμόρρυτοι φλέβες ; die Kraft, Spannkraft, οὐ γάρ οἱ ἔτʼ ἦν ἲς ἔμπεδος οὐδέ τι κίκυς Od. 11.393 ; H.h. Ven. 238 ; Aesch. fr. 216 ; nach den Schol. ἡ μετὰ δυνάμεως κίνησις ; man leitete es von κίω ab.