κίκω

*κίκω, Dor. aor. 1 ἔκιξα,

• = ἤνεγκα, Simm. 26.7; cf. κίξαντες· ἐλθόντες, and κίξατο· εὗρεν, ἔλαβεν, ἤνεγκεν, Hsch.; cf. ἀποκίκω.

κίκω, *κίκω, in Bewegung setzen, werfen, nimmt Buttmann zu Schol. Od. 11.579 als Wurzel von ἔκιξε, = ἤνεγκε, an, Simm. ov. (XV.27), wie Hesych. κίξατο neben εὗρεν auch durch ἤνεγκεν erkl., u. κίξαντες, ἐλθόντες, πορευθέντες. S. ἀποκίκω.

κίκω ΚΙΚΏ, a verb only found in Doric aor1 ἔκιξα

• = ἤνεγκα Anth.:—in Ar. we have ἀπ-έκιξαν, sent away, shook off.