κεραυνόω
κεραυνόω, to strike with thunderbolts
Could not find κεραυνωθείς in Logeion dictionaries.
κεραυνωθείς Verb: aorist passive participle masculine nominative singular, Verb: aorist passive participle masculine vocative singular of κεραυνόω
κεραυν-όω,
- strike with thunderbolts, Hdt. 7.10.εʹ, Pl. Smp. 190c, Phld. Piet. 131:—Pass., κεραυνωθείς Hes. Th. 859, Pi. N. 10.8, cf. Pl. R. 408c, etc.
- II metaph., = καταδικάζω, Artem. 2.9 (Pass.).
κεραυνόω-ῶ (ao. ἐκεραύνωσα) frapper de la foudre, foudroyer, acc. Hdt. 7, 10 ; Plat. Conv. 190c, etc. ; au pass. Hés. Th. 859, etc. ; fig. Artém. 2, 8.
Étym. κεραυνός.
κεραυνόω, mit dem Donnerkeile treffen, erschlagen ; γᾶ κεραυνωθεῖσα Διὸς βέλεσι Pind. N. 10.8 ; Hes. Th. 859 ; τὸ ὑπερέχοντα ζῷα κεραυνοῖ ὁ θεός Her. 7.10.5 ; τοὺς γίγαντας Plat. Symp. 190c ; Folgde. Nach Artemid. 2.8 sagte man im gew. Leben κεραυνοῦσθαι von den gerichtlich Verurteilten.
κεραυνόω
- 1blast with lightning γαῖα δʼ ἐν Θήβαις ὑπέδεκτο κεραυνωθεῖσα Διὸς βέλεσιν μάντιν Οἰκλείδαν N. 10.8
κεραυνόω,
fut. -ώσω
- to strike with thunderbolts, Hdt.:— Pass., κεραυνωθείς Hes., Plat., etc.