προεκπίπτω
προεκπίπτω, fall out before, precede; go beyond limits
Could not find προεκπίπτοντος in Logeion dictionaries.
προεκπίπτοντος present active participle masculine genitive singular, present active participle neuter genitive singular of προεκπίπτω
προεκ-πίπτω,
- fall or come out before, precede, τὸ κῦμα π. τοῦ πνεύματος Arist. Pr. 932b37: metaph., get abroad before, φήμη Plu. Galb. 5; π. εἰς γένεσιν Id. Def.orac. 2.427e.
- II go beyond limits, Str. 1.2.3; π. τὸ ἀδύνατον Longin. 15.8 (προσ- cod.), cf.38.1.
προ·εκπίπτω (f. -εκπεσοῦμαι, ao. 2 -εξέπεσον, etc.)
I tomber ou glisser auparavant, Arstt. Probl. 23, 12 ||
II fig.
1 se répandre ou se divulguer auparavant, Plut. Galb. 5, M. 427e, etc. ||
2 dépasser la mesure, Lgn 38, 1 ; Str. 16.
προεκπίπτω, (πίπτω), vorher herausfallen ; προεκπίπτουσιν αἱ καταδίκαι τῶν ἀποδείξεων, Plut. ad princ. inerud. 6 ; φήμη προεκπεσοῦσα, Galb. 5 ; περαιτέρω, weit über die Grenze gehen, Longin. 15.8 ; vgl. Strab. 1.2.3 g.E.