προεκτίκτω
προεκτίκτω, lay before
προεκ-τίκτω,
- lay before, [τὰ ᾠά] prob. in Arist. HA 549a17: abs., πρὸ ἀρκτούρου ib. b11.
προ·εκτίκτω (f. -εκτέξομαι, ao. 2 -εξέτεκον, etc.) faire éclore auparavant, Arstt. H.A. 5, 17, 8.
προεκτίκτω, (τίκτω), vorher ausgebären, Arist.; auch ᾠά, vorher Eier legen, H.A. 5.17.