προσυντίθεμαι
προσυντίθεμαι, agree upon, arrange beforehand
Could not find προσυνθέμενος in Logeion dictionaries.
προσυνθέμενος aorist middle participle masculine nominative singular of προσυντίθεμαι
προσυν-τίθεμαι,
- agree upon, arrange beforehand, Aen.Tact. 18.13; οὐδὲν προσυνθέμενος J. BJ 5.13.1.
- II contract beforehand, φιλίαν τινὶ ἐπὶ τοῖς αὐτοῖς D.C. 36.45.
προ·συντίθεμαι (f. -συνθήσομαι, ao. -συνεθέμην, etc.) faire auparavant une convention avec, dat. Jos. B.J. 5, 13, 1 ; DC. 36, 28, etc.
προσυντίθεμαι, (τίθημι), vorher verabreden, einen Vertrag machen, φιλίαν τινί DC. 36.28.