προσδίδωμι
προσδίδωμι, to give besides
Could not find πρόσδοτον in Logeion dictionaries.
πρόσδοτον Verb: aorist active imperative 2nd dual, Verb: aorist active indicative 2nd dual of προσδίδωμι
προσδίδωμι,
- give or pay in addition, ἀεὶ πλείω π. X. An. 1.9.19, cf. Isoc. 8.23, Men. 926, PMich.Zen. 28.12, 45.18 (iii B.C.), LXX Ge. 29.33, Luc. Macr. 25, Merc.Cond. 20:—Pass., to be given or paid in addition, προσδίδοσθαι τὸ ἐπιβάλλον τοῦ μισθοῦ SIG 578.20 (Teos, ii B.C.), cf. 251 ii 12 (Delph., iv B.C.), OGI 473.7 (Didyma, i A.D.); τὸ προσδοθὲν ἐπὶ τὸν λύχνον (sc. ἔλαιον) Sammelb. 6796.169 (iii B.C.).
- II give a share of, οὐ χρή μʼ ἀδελφοῖς τοῦδε προσδοῦναι ποτοῦ; E. Cyc. 531; σοὶ μὲν προσεδίδου μικρὸν ὧν ἐλάμβανεν Ar. Eq. 1222; κἀμοὶ πρόσδοτον τῆς ἡδονῆς E. Hel. 700; esp. dole out, of a sacrificing priest, τὰ σπλάγχνα τοῦ μάντεως αὐτῷ προσδόντος Plu. Crass. 19; οὐδεὶς προσδώσει [μοι] τῶν σπλάγχνων; Ar. Pax 1111, cf. 955 (lyr.); τῆς ὑγιίης . . οἱ πρόσδος give him (the sacristan) some of the health-offering, Herod. 4.94: hence, dole or give in charity, βορᾶς μέρος S. Ph. 309; προσαιτεῖν ὥσπερ τοὺς πτωχοὺς ἱκετεύοντα καὶ δεόμενον προσδοῦναι X. Mem. 1.2.29.
- III concede, permit of, A.D. Synt. 324.20.
- IV hand a thing to a person, δελτάριον τῷ Κάτωνι Plu. Cat.Mi. 24, Brut. 5, cf. Ant. 83.
προσ·δίδωμι [δῐ]
1 donner en outre ou davantage, acc. Xén. An. 1, 9, 19 ; Plat. Leg. 720a ||
2 communiquer, faire partager, acc. Soph. Ph. 309 ; Eur. Hel. 700 ; τινί τι, Ar. Eq. 1222, qqe ch. à qqn ; τινί τινος, Eur. Cycl. 531, etc. donner à qqn une part de qqe ch.
1. erbij geven;
2. (ook) geven, (een deel) geven,
3. overhandigen;
προσδίδωμι, (δίδωμι), dazu oder hinzu geben ; προσέδοσαν, Soph. Phil. 309 ; κἀμοὶ πρόσδοτέ τι τῆς ἡδονῆς, Eur. Hel. 707, vgl. Cycl. 529 ; so auch in Prosa, Plat. Legg. IV.720a, Xen. An. 1.9.19 u. Folgde.
προσδίδωμι
fut. -δώσω
- to give besides, Soph., Eur., etc.