πυθεδών
πυθεδών, putrefaction
πῡθεδών, όνος, ἡ, (πύθω)
- putrefaction, Eratosth. 18 (pl.), Nic. Th. 466 (pl.).
πυθεδών, όνος (ἡ) [ῡ] pourriture, Nic. Th. 466 au plur.
Étym. πύθω.
πυθεδών, [ῡ], όνος, ἡ, Fäulnis, Nic. Ther. 466, im plural.