Πυθαγοριστής
Πυθαγοριστής, follower of Pythagoras
Πῡθᾰγορ-ιστής, οῦ (Dor. -ικτάς, ᾶ, Theoc. 14.5), ὁ,
- follower of Pythagoras, Antiph. 160; title of play by Aristopho, Ath. 4.161e: applied only to exoteric followers, acc. to Iamb. VP 18.80: fem. Πῡθᾰγορ-ίδες γυναῖκες ib. 36.267.
Πυθαγοριστής, οῦ [ῡᾰ] disciple de Pythagore, pythagoricien, Jambl. V. Pyth. 80 ; Aristophon (Com. fr. 3, 362) ; particul. disciple de Pythagore pour l’enseignement exotérique, p. opp. à Πυθαγόρειος, Jambl. V. Pyth. 172 ||
➳ Dor. Πυθαγορικτάς, Thcr. Idyl. 14, 5.
Étym. πυθαγορίζω.
Πυθαγοριστής, [ῡ], ὁ, der die Pythagoreische Lebensweise u. die Pythagoreischen Lehrsätze Befolgende, der Pythagoreer, DL. 8.38 u. A.; nach Origenes der Name der exoterischen, u. Πυθαγόρειος der esoterischen Schüler des Pythagoras. Dor. Πυθαγορικτής, Theocr. 14.5.