συμπτωματικός
συμπτωματικός, accidental
συμ-πτωματικός, ή, όν,
- accidental, Thphr. HP 7.15.1; casual, Gal. 9.418. Adv. -κῶς, ἔχειν to be of the nature of coincidences, Thphr. Metaph. 28, cf. Ptol. Tetr. 105.
συμπτωματικός, ή, όν, zufällig, dem Zufall ausgesetzt, Sp., bes. Medic.