συναφίστημι
συναφίστημι, to draw into revolt together
Could not find συναποστάντων in Logeion dictionaries.
συναποστάντων aorist active participle masculine genitive plural, aorist active participle neuter genitive plural, aorist active imperative 3rd plural of συναφίστημι
συναφ-ίστημι, Ion. συναπ-,
- draw into revolt together, Th. 1.56; cause to desert, J. BJ 1.24.2:—Pass., Ion. συναπίσταμαι, with aor. 2 and pf. Act., fall off or revolt along with, τινι Hdt. 5.37, 104; ὁ δῆμος οὐ ξυναφίσταται τοῖς ὀλίγοις Th. 3.47; οἱ ξυναποστάντες Id. 1.104; τὰ ξυναφεστῶτα χωρία ib. 59, cf. Jul. Or. 1.26c.
- 2 retire together with, Dam. Pr. 305.
συν·αφίστημι, anc. att. ξυν·αφίστημι (ao. 1 συναπέστησα, ao. 2 συναπέστην) [ᾰ]
1 tr. détourner, d’où faire déserter ensemble, Thc. 1, 56 ||
2 intr. (à l’ao. 2, aux pf. et pl. q. pf. et au moy.) se détourner ou s’éloigner ensemble ou avec, dat. Hdt. 5, 37, 104 ; Thc. 3, 47 ; abs. Thc. 1, 104 ; 3, 39 ; en parl. de choses : τὰ ξυναφεστῶτα χωρία, Thc. 1, 59, les territoires qui avaient fait défection ||
➳ Ion. συναπίστημι, Hdt. ll. cc.
1. act. met acc., causat. (praes. en fut. act., sigm. aor. act. en med.) mede tot een opstand aanzetten, tegelijk afvallig maken.
2. med.-pass., intrans. (praes.
συναφίστημι, (ἵστημι), mit od. zugleich abstellen, abtrünnig machen, δείσαντες, μὴ ἀποστῶσιν τούς τε ἄλλους ξυναποστήσωσι ξυμμάχους Thuc. 1.56;
Med. nebst intr. tempp. sich mit entfernen, mit abfallen ; Her. 5.37, 104 ; ὁ δῆμος οὐ ξυναφίσταται τοῖς ὀλίγοις Thuc. 3.47, u. öfter.
Med. nebst intr. tempp. sich mit entfernen, mit abfallen ; Her. 5.37, 104 ; ὁ δῆμος οὐ ξυναφίσταται τοῖς ὀλίγοις Thuc. 3.47, u. öfter.
συναφίστημι
Ionic συν-απ
aor1 συναπέστησα
- to draw into revolt together, Thuc.:—Pass., Ionic συναπίσταμαι, with aor2 and perf. act., to fall off or revolt along with others, c. dat., or absol., Hdt., Thuc.