συναφίστημι
συναφίστημι, to draw into revolt together
Could not find συναφίστα in Logeion dictionaries.
συναφίστα Verb: present middle-passive imperative 2nd singular, Verb: imperfect active indicative 3rd singular of συναφίστημι
συναφ-ίστημι, Ion. συναπ-,
- draw into revolt together, Th. 1.56; cause to desert, J. BJ 1.24.2:—Pass., Ion. συναπίσταμαι, with aor. 2 and pf. Act., fall off or revolt along with, τινι Hdt. 5.37, 104; ὁ δῆμος οὐ ξυναφίσταται τοῖς ὀλίγοις Th. 3.47; οἱ ξυναποστάντες Id. 1.104; τὰ ξυναφεστῶτα χωρία ib. 59, cf. Jul. Or. 1.26c.
- 2 retire together with, Dam. Pr. 305.
συν·αφίστημι, anc. att. ξυν·αφίστημι (ao. 1 συναπέστησα, ao. 2 συναπέστην) [ᾰ]
1 tr. détourner, d’où faire déserter ensemble, Thc. 1, 56 ||
2 intr. (à l’ao. 2, aux pf. et pl. q. pf. et au moy.) se détourner ou s’éloigner ensemble ou avec, dat. Hdt. 5, 37, 104 ; Thc. 3, 47 ; abs. Thc. 1, 104 ; 3, 39 ; en parl. de choses : τὰ ξυναφεστῶτα χωρία, Thc. 1, 59, les territoires qui avaient fait défection ||
➳ Ion. συναπίστημι, Hdt. ll. cc.
1. act. met acc., causat. (praes. en fut. act., sigm. aor. act. en med.) mede tot een opstand aanzetten, tegelijk afvallig maken.
2. med.-pass., intrans. (praes.
συναφίστημι, (ἵστημι), mit od. zugleich abstellen, abtrünnig machen, δείσαντες, μὴ ἀποστῶσιν τούς τε ἄλλους ξυναποστήσωσι ξυμμάχους Thuc. 1.56;
Med. nebst intr. tempp. sich mit entfernen, mit abfallen ; Her. 5.37, 104 ; ὁ δῆμος οὐ ξυναφίσταται τοῖς ὀλίγοις Thuc. 3.47, u. öfter.
Med. nebst intr. tempp. sich mit entfernen, mit abfallen ; Her. 5.37, 104 ; ὁ δῆμος οὐ ξυναφίσταται τοῖς ὀλίγοις Thuc. 3.47, u. öfter.
συναφίστημι
Ionic συν-απ
aor1 συναπέστησα
- to draw into revolt together, Thuc.:—Pass., Ionic συναπίσταμαι, with aor2 and perf. act., to fall off or revolt along with others, c. dat., or absol., Hdt., Thuc.