συνάχθομαι
συνάχθομαι, to be grieved with
Could not find συναχθόμενον in Logeion dictionaries.
συναχθόμενον present middle participle masculine accusative singular, present middle participle neuter nominative singular, present middle participle neuter vocative singular, present middle participle neuter accusative singular of συνάχθομαι
συνάχθομαι, fut. -αχθεσθήσομαι Aeschin. 3.242, Thphr. Char. 29.5: aor. opt. -αχθεσθείην D. 20.113, etc.:—
- to be troubled or grieved along with or together, condole with, c. dat. pers., πιεζευμένοισι ὑμῖν συναχθόμεθα Hdt. 8.142, cf. Isoc. 4.112, 6.103, D. 20.113, etc.: c. dat. rei, at a thing, X. Cyr. 4.6.5, D. 58.59; ἐπί τινι X. Cyr. 8.2.2, D. 53.7; περί or ὑπέρ τινος Phalar. Ep. 85, Thphr. Char. l.c.: also c. gen. rei, because of a thing, Alciphr. 1.31; σ. ἢν . . X. Cyr. 1.6.24, Smp. 8.18.
συν·άχθομαι (f. -αχθεσθήσομαι, ao. συνηχθέσθην) s’affliger avec : τινι, Hdt. 8, 142 ; Isocr. 64b, 137b ; Dém. 491, 10, etc. avec qqn ; τινι, Xén. Cyr. 4, 6, 5 ; Dém. 1340, 24 ; ἐπί τινι, Xén. Cyr. 8, 2, 2 ; Dém. 1248, 14 ; περί τινος, Phalar. Ep. 85 ; ὑπέρ τινος, Th. Char. 29 ; τινός, Alciphr. 1, 31, de qqe ch. ; avec ἤν, Xén. Cyr. 1, 6, 24 ; Conv. 8, 18.
συνάχθομαι, (ἄχθομαι), sich mit od. zugleich beschweren, betrüben, mittrauern ; τινί, Her. 8.142 ; Isocr. 1.26, 4.112 ; τῇ πόλει συναχθεσθείην, Dem. Lept. 113, mit folgdm εἰ ; Folgde, wie Plut. consol. ad Apoll. Anf.
συνάχθομαι
fut. -αχθέσομαι
fut. -αχθεσθήσομαι
aor1 opt. -αχθεσθείην
- Dep.:— to be grieved with or together, to condole with, τινι Hdt., Dem., etc.; c. dat. rei, at a thing, Xen.