ἀλκτήρ

ἀλκ-τήρ, ῆρος, ὁ,

• one who wards off, protector from a thing, c. gen., ἀρῆς, κυνῶν καὶ ἀνδρῶν, Il. 18.100, Od. 14.531; νούσων Pi. P. 3.7.

ἀλκτήρ, ῆρος, ὁ, Abwehrer, Hom. fünfmal, stets an derselben Stelle des Verses, Il. 18.213 αἴ κέν πως σὺν νηυσὶν Ἀρῆς ἀλκτῆρες ἵκωνται, nach Didym. Scholl. Aristarch Ἄρεω ; 14.485 τῷ καί κέ τις εὔχεται ἀνὴρ γνωτὸν ἐνὶ μεγάροισιν Ἀρῆς ἀλκτῆρα λιπέσθαι, v.l. Ἄρεως ; 18.100 ὁ μὲν μάλα τηλόθι πάτρης ἔφθιτ΄, ἐμεῖο δὲ δῆσεν Ἀρῆς ἀλκτῆρα γενέσθαι, v.l. Ἄρεως, Ἄρεω, Ἄρεος, nach Didym. Scholl. Aristarch Ἄρεω ; Od. 14.531, 21.340 εἵλετο (δώσω) δʼ ὀξὺν ἄκοντα κυνῶν ἀλκτῆρα καὶ ἀνδρῶν ; – Hes. Th. 657 u. öfter ; νούσων, Aesculap, Pind. P. 3.7 ; sp.D.

ἀλκτήρ

-ῆρος, ὁ

[ἀλκ-, ἄλαλκον.]

• • 1

    A protector: ἀρῆς (against . . . ) Il. 14.485. Cf. Il. 18.100, 213.

  • 2

    A means of protection: κυνῶν Od. 14.531, Od. 21.340.

ἀλκτήρ

• 1helper against, protector from c. gen. Ἀσκλαπιόν, ἥροα παντοδαπᾶν ἀλκτῆρα νούσων P. 3.7

ἀλκτήρ , ῆρος: defender against, averter.

ἀλκτήρ ἄλαλκε

• a protector from a thing, c. gen., Hom.