Ἀβεντῖνον

Ἀβεντῖνον, ου (τὸ), Ἀβεντῖνος λόφος (ὁ), Ἀβεντῖνον ὄρος (τὸ) = lat. Aventinus, le mont Aventin, à Rome, Str. 180, 234 ; Plut. Rom. 9, Num. 15.