ἀβελτερία
ἀβελτερία, silliness, stupidity, fatuity
ἀβελτερία, ἡ,
- silliness, fatuity, Pl. Tht. 174c, Smp. 198d, D. 19.98, Arist. Pol. 1315a3, etc.; ἀ. καὶ νωθρότης Id. Rh. 1390b30; pl., Phld. Lib. p.41 O.
1 simpleza
ἐγὼ ... ὑπ' ἀβελτερίας ᾤμην
• simpleza, tontería
ἡ ἀσχημοσύνη δεινὴ ... δόξαν ἀβελτερίας παρεχομένη
terrible falta de maña que hace el efecto de tonteríaτῶν πολιτῶν
2 crist. maldad, depravación negada al hombre antes de la caída, Chrys.M.59.749, Ps.Caes.218.449.
ἀβελτερία, ας (ἡ) [ᾰβ] sottise, ignorance, Plat. Theæt. 174c, etc. ; Plut. Fab. 1 (-ηρία incorr.).
Étym. ἀβέλτερος.
ἀβελτερία, ἡ, Torheit, Einfalt, ὑπʼ ἀβελτερίας ᾤμην δεῖν τἀληθῆ λέγειν Plat. Symp. 198d ; mit νωθρότης verb. Arist. rhet. 2.17 ; ὥστʼ εἰ ταῦθʼ ὑπʼ ἀβ. ἢ διʼ εὐήθειαν ἢ διʼ ἄλλην ἄγνοιαν ἡντινοῦν πέπρακται Dem. 19.98 ; πολλῆς ἀβελτερίας ἐστίν Aesch. 1.71. Sehr oft bei Plut., z.B. Poplic. 3, die erheuchelte Einfalt des Brutus, und in Vbdg mit ἀμαθία und ähnlichen.
ἀβελτερία
- silliness, stupidity, fatuity, Plat.