Arabs
Arabs, Arabian
Arabs , abis, m.: an Arabian, 8.706.
Ā̆rabs, ăbis, adj. (acc. Gr. Arabas, Ov. M. 10, 478), = Ἄραψ,
- proceeding from Arabia, Arabian: pastor Arabs, Prop. 4, 12, 8: messor Arabs, Mart. 3, 65, 5.—Hence, subst., an Arab, Arabian: Eoi Arabes, Tib. 3, 2, 24: Eoae domus Arabum, Verg. G. 2, 115; Vulg. 2 Par. 17, 11; ib. Act. 2, 11.—Meton., for Arabia: palmiferos Arabas, Ov. M. 10, 478.
Turci et Perse, ~es et Agareni, ‥ ipsam Jerusalem ‥ invaserant
dilucidas ~um sententias
primus Aristotilis satagens perquirere libros, / quando recenter eos Arabes misere Latinis
a tempore ‥ quo gens ~um per Machometum ~em pseudoqueprophetam seducta ‥ Egyptum Africamque subegit, in gente illa preclarissimi philosophi extiterunt
Ărabs, (13) ăbis, adj., arabe, et m. , pl. Ărăbes, um, Arabes : Cic. Fam. 3, 8, 10, etc. ; Virg. G. 2, 115, etc. || -bus, a, um, Plin. 36, 153, arabe, arabique ; [et subst. m. ] Arabe : Virg. En. 7, 605.
Arabs abis, adj.,
- Arabian. — Plur., the Arabs.