Belial
Belĭal, indecl. (Belĭas, ae, m.), = Heb.,
- Belial, a chief of the evil spirits, Prud. Psych. 714; Tert. Cult. Fem. 1, 2; Vulg. Deut. 13, 13; id. 2 Cor. 6, 15.
Bēlĭal, m. , ind., et Bēlias, æ, m. , Bélial [idole des Ninivites] : Prud. Psych. 714.