Heniochus
Hēnĭŏchus, a, um, v. Heniochi, II. A.
Hēnĭŏchus, i, m., = Ἡνίοχος (rein-holder),
- the constellation of the Wagoner, pure Lat. Auriga, Plin. 18, 31, 74, § 312; Manil. 1, 361; Hyg. Astr. 3, 12.
1. Hēniochus, ī, m. (ἡνίοχος), der Fuhrmann, ein Gestirn, rein lat. auriga, Hyg. astr. 2, 13. Plin. 18, 312. Manil. 1, 362.
2. Hēniochus, s. Hēniochī.
Hēnĭŏchus, ī, m. (Ἡνίοχος), le Cocher [Érisichthon, changé en constellation] : Plin. 18, 312 ; Manil. 1, 362.