About

Menu

Pythonicus

Pythonicus [LL < πυθωνικός] 1 that pertains to possession by demons, divination, or sorcery: a (of spirit) that possesses. b (of person) possessed by the spirit of divination. c (spiritus ~us) spirit or power of divination. a de duabus feminis, quarum alteram a phitonico, alteram ab incubone eripuit demone Ad. Eyns. Hug. V 8.  b videbant hominem quendam arreptitium seu phitonicum ‥ et demonem per os ipsius hominis de quibuslibet secretis evidentius respondentem Latin Stories 100.  c sui autem quo spiritu proferantur hujusmodi ‥ inquiras, non dico quod pithonico, non demoniaco Gir. DK I 16. 2 (as sb. m.) one who divines, (in general sense) sorcerer. incantatores ‥ magos, phithonicos, et veneficos GAS 249; phitonicorum vero eo perniciosior est consultatio, quo fallacia malignorum spirituum in his manifestior J. Sal. Pol. 462A; in phitone inquit; quasi: quia recessit Spiritus Domini, vel phitonicus patrocinetur michi Ib. 467A; quidam genethliacos, quidam mathematicos, quidam ariolas, quidam ~os consulant P. Blois Ep. 65. 192B; c1320 phitonici seu specularii dicuntur, quorum est ars inspicere in speculis ‥ in quibus vident, ut dicunt, mirabilia Hist. Francisc. Eng. 229.

Saved

Recent