septingenti
septingenti, ae, a, num. adj. [septemcentum],
- seven hundred: anni, Enn. ap. Varr. R. R. 3, 1, 2 (Ann. v. 493 Vahl.); cf.: annorum septingentorum memoria, Cic. Or. 34, 120: nummi, Plaut. Rud. 5, 2, 39 (1326): milia passuum, Cic. Quint. 25, 78: stadia, Plin. 3, 5, 11, § 76: milites, Liv. 23, 20, 1: naves, Curt. 10, 1, 19.—Absol.: septingenta Tito debet Lupus (sc. sestertia), seven hundred thousand sesterces, Mart. 7, 10, 7.
septingentī, ae, a (septem u. centum), siebenhundert, Plaut., Liv. u.a. – subst., septingenta, ōrum, n. (sc. sestertia), Mart. 7, 10, 7.
septuaginta et ~i
iiij piscariae de mille et septingent’ anguillis xx minus
~i, septies centum
erat ‥ tanta convivantium multitudo, ut vix eis ~a fercula in primo prandio sufficiebant
septiginti,(set cent
†septuiginti [(l. septinginti ],set cent
ille septinginte marce ‥ ad robas emendas
septingentī, (11) æ, a, sept cents : Cic. Or. 120 ; Quinct. 78 ; septingenta (s.-ent. sestertia) Mart. 7, 10, 7, sept cent mille sesterces.