Teucri
Teucri, ōrum, and Teucrĭa, ae, v. Teucer, II. 1. and 2. b.
Teucrī, (9) ōrum, m. , les Troyens : Virg. En. 1, 38 ; Ov. M. 13, 705 || les Romains : Sil. 17, 348.
Turcævel
Turci, pluries in Epistola Sigismundi Rom. Regis ann. circ. 1412. tom. 1. Anecd. Marten. col. 1744.
Teucri sive Turchi,in Epistola ann. 1448. tom. 7. Spicil. Acher. pag. 256.
Venerunt Teucri et invaserunt territorium, etc.
Et ita factum est, ut eos Christianos non existimares, sed infideles potius Theucros, aut barbaros.
TEUCRI
TEUCRI [TROAS]
Teucri
See Mysia; Teucer; Troia.