Tigellius
Tĭgellĭus, ii, m., the name of two musicians.
- I The more ancient, Tigellius Sardus, a contemporary of Cicero, Cic. Att. 13, 49, 1; id. Fam. 7, 24, 1; Hor. S. 1, 2, 3; 1, 3, 4. —
- II The more modern, Tigellius Hermogenes, a censurer of Horace, Hor. S. 1, 3, 129; 1, 4, 72; 1, 9, 25; 1, 10, 18; 1, 10, 80; 1, 10, 90; cf. Schol. Cruq. ad Hor. S. 1, 2, 2.
Tigellius, iī, m., Name zweier Musiker (s. Kirchner Quaest. Hor. p. 42 sqq.), I) Tigellius Sardeas (aus Sardes), Günstling Cäsars, Cic. ep. 7, 24, 1; ad Att. 13, 49, 1. Hor. sat. 1, 2, 3 (synk. Genet. Tigelli); 1, 3, 4. Vgl. Orelli Onomast. Tull. 2. p. 586 sq. – II) M. Hermogenes Tigellius, wahrsch. des vorigen Schüler und Adoptivsohn, Hor. sat. 1, 3, 129; 1, 4, 72.
Tĭgellĭus, (14) ĭī, m. , nom de deux musiciens : ¶ 1 Tigellius de Sardes, favori de César : Cic. Fam. 7, 24, 1 ; Att. 13, 49, 1 ; Hor. S. 1, 3, 4 ¶ 2 Tigellius Hermogène, contemporain dʼHorace : Hor. S. 1, 3, 129 ; 1, 4, 72, etc.
Tigellius Hermogĕnes Hermogĕnes
See Hermogenes.