About

Menu

Wallicus

Wallicus [Wallus+-icus, cf. Waliscus] 1 foreign. Saxones ‥ quoniam lingua sua extraneum omne ~um vocant, et gentes has sibi extraneas Walenses vocabant Gir. DK I 7. 2 of the (Celtic) people of the former Roman Britain, ‘British’, ‘Welsh’, (in quot. spec.) of Wales, Welsh, (also as sb. m.) Welsh person. 1252 dedit viij acras terre duobus Valicis Fees 1283; c1298 Franci, Scoti, Wallici Pol. Songs 163; 1405 ad rebelles nostros ~os ad invicem alliganter et assuranter fortificandos Cl 254 m. 6; dominus E. Mortimer ‥ filiam ‥ Owyni Glyndore desponsavit ‥ et ‥ conversus est totaliter ad ~os V. Ric. II 182.

Saved

Recent