acritudo
ācrĭtūdo, ĭnis, f. [2. acer], the quality of acer, sharpness.
- I Lit., of a fluid, Vitr. 2, 9, 12; 8, 3, 18 sq.—
- II Trop.
- A Liveliness, vivacity, force: vigor et acritudo populi Romani, Gell. 10, 27: haut quisquam potis est tolerare acritudinem, Att. ap. Fest. p. 356 Müll. (Rib. Trag. Rel. p. 196). —
- B Harshness of character: morum, Ap. Met. 9, 17, 2.
ācritūdo, dinis, f. (acer), die Schärfe, I) eines Saftes usw., Vitr. 2, 9, 12 u.a. – II) des Willens, des Handelns, die Energie, Acc. tr. 466: populi Rom., Gell. 10, 27, 1. – im üblen Sinne, morum, Rauheit, Apul. met. 9, 17.
a crab of the wod , acroma, ab ~ine dictum
ācrĭtūdō, ĭnis, f. (acer 2), aigreur, âpreté : Vitr. Arch. 2, 9, 12 || énergie : Gell. 10, 27, 1 || âpreté, rudesse [caractère] : Apul. M. 9, 17.
Aigresse, amertume, in Glossar. Gall. Lat. ex Cod. reg. 7684.
Aigroiervero, pro inflammare, acuere, in Poem. Alex. Ms. part. 1 :
Vide Acrumen.Et la paour du perdre les semont et Aigroie. De leur vies deffendre nul d'eulz ne s'afebloie.