acrumen

acrumen [cf. OF aigrun] , a crab apple. b piquant herb. c hors ďœuvre (fig.). a a crab of the wod, acroma ab acritudine dictum CathA.  b porros, cepe et alia hujusmodi acrimonia J. Godard Ep. 223; post potionem oximellis comedunt salsa †acumina assata ad saturitatem Gilb. II 112. 2 (cf. ib. III 131. 2: acruminibus); ex indigestione et rebus acutis, ut sunt accrumina Bacon IX 28; his pultes ad legumina, / pro epulis acrumina, / ‥ hec sunt eorum fercula / que provocant ad pocula (De Wallia) Higd. I 38; †acriminia appellamus allia, porros, cepas, sinapia et similia SB 9; †diamiffragia [l. drimifagia], id est †accumina Alph. 50.  c [hujus operis] contexta sunt capitula summariam ‥ noticiam continencia, ut cui ‥ plenam ‥ cenam gustare non libuerit his saltem previis ~inibus delectetur Higd. I 3.