aequiparare

aequiparare [CL] , a to equalize, make equal. b to equate, regard as equal. c to equal. d (pass.) to be logically equivalent (of negatives; cf. aequivalere 1c). a si omnes horas aequiperare, hoc est aequinoctiales habere, volumus Bede TR 3; in cujus [harundinis] fastigio aequiperatas scedulas aequali lance pendentes ‥ cerneres Felix Guthl. 37; 1234 pro summa tallagii Lond’ ~ando [sic] tallagio Eboraci, quod prius excessit CurR XV 1118.  b 787 illorum meritis aequiperari dignus efficiaris in coelis Alcuin Ep. 4; [vinum] subtilitati Parvipontane veritatis ~etur Neckam Ut. 103; asserens duas epistolas ubique uni posse evangelio ~ari Gir. GE I 48.  c dum cupidus gestit normam aequiperare magistri Aldh. VirgV 801; nullus eum ~are potuit Bede HE IV 24; aequiperans tantum fidei fervore magistrum Frith. 667; 955 (12c) largiflui signum trophaei equiperans consignavi CS 905; Scotia non tantum magistram ~avit Hiberniam verum etiam in musica peritia longe prevalet Gir. TH III 11.  d a1250 nullus, non aliquis, omnis non, equiparantur (W. Shirwood) GLA III 13; ipsis [negacionibus] positis, perit omnis ordo cognoscendi, cum omnes veritates equeparantur Wycl. Act. 97.