affrico
af-frĭco (better adf-), āre, ui, ātum, v. a., to rub on or against a thing: alicui (only in post-Aug. prose).
- I Lit.: herbae se adfricans, Plin. 8, 27, 41, § 99; so id. 29, 6, 38, § 122: unguedine diu palmulis suis adfricata, Ap. Met. 3, 21, 14 Elm.—
- II Trop., to communicate or impart by rubbing: rubiginem suam alicui, Sen. Ep. 7.
af-frico (ad-frico), fricuī, fricātum, āre, anreiben m. Dat. loci, vitiosum locum arbori, Col. 7, 5, 6: se marathro herbae, Plin. 8, 99: unguedine palmulis suis diu affricata, Apul. met. 3, 21: si (anguium membrana) affricetur, claritatem facit, Plin. 29, 122. – im Bilde = ansteckend mitteilen, alci rubiginem suano, Sen. ep. 7, 7.
- 1. wrijven tegen (m. dat.);
- 2. (metaf.) overdragen, aansteken met [alci rubiginem suam].