aggaudeo
ag-gaudĕo (adg-), ēre, v. n.,
- to be delighted with, to delight in (late Lat.): ego eram, cui aggaudebat, Lact. 4, 6; transl. of ἐγὼ ἤμην ᾗ προσέχαιρεν, LXX. Prov. 8, 30.
ag-gaudeo (ad-gaudeo), ēre, sich freuen mit jmd., alci, Itala prov. 8, 30. Paul. Nol. 14. Cassian. coll. 4, 1, 1.
See: aggaudere
aggaudĕō, v. adgaudeo.