alaternus
ălăternus, i, f. [perh. akin to Germ. Erle; Engl. alder],
- a shrub: Rhamnus Alaternus, Linn.; Col. 7, 6; Plin. 16, 26, 45, § 108.
alaternus (alternus), ī, f., eine Pflanze, immergrüner Wegdorn (Rhamnus Alaternus, L.), weil der männl. Baum keine Samenfrucht trägt, unter die arbores infelices gerechnet, Tarquit. Prisc. b. Macr. sat. 2, 16 (3, 20), 3 (wo alternus). Col. 7, 6, 1 (wo Variante alternus). Plin. 16, 108.
ălăternus, ī, f. , nerprun [arbrisseau] : Plin. 16, 108.