albedo
albēdo, ĭnis, f. [albus],
- white color, whiteness; only in eccl. Lat.; Sulp.Sev. H. Sacr. 1, 16; Cassiod. Ep. 12, 4.
albēdo, dinis, f. (albus), die weiße Farbe, Cassiod. var. 12, 4. Cael. Aur. chron. 5, 10, 96 u. 113: Schol. Iuven. 9, 30. Vgl. albitudo.
idem medius aër ~ini simul et nigredini subjectus erit
frigiditas mater est ~inis et palloris
[leporarius ] techellatus ~ine et nigredine
estimant quod multum sit de argento in illo plumbo propter ~inem ejus et sonoritatem
~o ‥ habet multos gradus infra suam speciem, quorum nobilissimus et completissimus candor, secundo ~o communiter dicta, tertio flavum sive lividum
[errores ] in naturali philosophia: ‥ ~o intensa et remissa differunt secundum speciem
ultra ~inem non intensissimam est intensior
et sic [post transsubstanciacionem ] simul manet ~o et non manet ad sensum
[socii Johannis Wyclef ] tenuerunt ‥ quod omnes alie sanctorum regule non plus perfeccionis addunt evangelio quam addit ~o parieti
quod sacramentum altaris ‥ est verus panis et verum corpus Christi, et illa rotunditas que videtur et ~o ‥ sunt panis(
ad hoc quod caro Christi et sanguis sint eucharistia requiritur panis, sicut ad hoc quod album sit requiritur ~o(
homo albus, equus albus ‥ conveniunt in ~ine
hec ~o,the whyte of the ee
respondet de iiij s. de ~ine unius vacce vendita(
albēdō, inis, f. (albus), blancheur : Cassiod. Var. 12, 4, 6.