anticipare

anticipare [CL] 1 to anticipate, act before (a time). b to outstrip. c to attain or occupy prematurely. d to forestall, prevent. e (w. inf.) to make the first move, hasten. ~ant illi tempus in lege praescriptum Bede HE V 21; nunc Hermes gaudet anticipare diem Neckam DS I 486; s1202 summo mane, ~antes horam canonicam, celebravimus capitulum nostrum Chr. Evesham 116.  b jam dudum id facere satagerem, nisi scrupulosae interrogationes tuae ~antes festinationem meam vi quadam praeoccuparent Aldh. Met. 10 p. 96; ut dudum superiorem ‥ victorem ~et Id. VirgP 10.  c futura angelicae vitae celsitudo ab illaesae virginitatis sectatoribus ‥ jam quodammodo violenter ~atur Aldh. VirgP 18; quarta decima luna paschalis locum prioris quartae decimae XI diebus ~at Alcuin Ep. 126 p. 186; finis ‥ intret / primus et anticipet sedem Vinsauf PN 114.  d ut ‥ doloris sensum mors ~et Gir. TH I 13.  e 1119 rex ‥ ~avit pacem facere cum comite J. Worc. 14; in laudem ‥ Henrici ‥, quem licet minime peritus laudare ~avi, aliqua tractare necessarium duxi Blakman Hen. VI 3. 2 to seize or encounter prematurely. s1138 [Scoti] mulieres gravidas findebant et fetus ~atos abstrahebant H. Hunt. HA VIII 6; s1335 Brandani ‥ a vicecomite ‥ ~ati, ‥ videntes se ‥ circumvallatos ‥, vicecomitem ‥ cum lapidibus ‥ occiderunt Plusc. IX 31; ~avit eos infelix Tresilian, qui ‥ inter tegulas latitans reperiebatur Favent 17. 3 to arrest (AS forfon, conf. w. forefon). si ei nolit preesse qui captale suum pro eo dedit antea, et hoc ~averit [and he hine ponne forfehð], perdat captale suum (Quad.) GAS 117.