ape
ape: prohibe, compesce, Paul. ex Fest. p. 22 Müll.; v. apio.
ape (v. archaist. apio) = prohibe, compesce, Paul. ex Fest. 22, 17. Vgl Gloss. ›ape, κώλυσον‹, u. ›apet, ἀποσοβει‹.
ape [arch.], arrête, empêche : P. Fest. 22, 17 || apet, apēre Gloss.