applaudo
applaudo, to strike upon, beat, clap
ap-plaudo (post-class. applōdo), (adp-, Ritschl, Fleck., Müll.; app-, Merk.), si, sum, 3, v. a.
- To strike one thing upon another, to clap: cavis applauso corpore palmis, Ov. M. 4, 352: adplauso tela sonat latere, Tib. 2, 1, 66; so Sil. 16, 357: ovum applosum ad terram, Spart. Get. 3; so Lampr. Elog. 6: terrae (dat.), Ap. Met. 6, 27, 9; 9, 40, 8.—
- II Trop., to clap the hands in approbation, to applaud: sacerdotes applaudebant manibus suis, Vulg. Jer. 5, 31: adplaudere atque adprobare fabulam, Plaut. Ps. 5, 2, 33 (1317): nobis clare adplaudite, id. Men. 5, 9, 100 (1159): agite, adplaudamus, id. Pers. 5, 2, 13 (789): cui generi civium maxime adplaudatur? * Cic. Sest. 54, where B. and K. read plaudatur.
ap-plaudo (ad-plaudo) und (in der Vulgärspr.) ap-plōdo (ad-plōdo), plausī (plōsī), plausum (plōsum), ere, I) v. tr. etwas an etw. anschlagen, klatschen, latus, Tibull.: manu caput, Nemes.: corpus palmis, Ov.: ovum ad terram applosum, Spart.: alqm terrae applodere, Apul. (u. so bl. Irum, Hyg. fab. 126: u. seriam, Lampr. Heliog. 6, 7): pedem (sc. terrae), mit dem Fuße stampfen, Hier. ep. 61, 3. – II) v. intr. jmdm. Beifall klatschen, applaudieren, absol., Plaut. Pseud. 1334; Pers. 791: manibus suis, Vulg. Ierem. 5, 31: m. Dat. (wem?), his dictis applauditur, Apul. met. 3, 9. – ➳ Bei Plaut. mit Spengel zu truc. 5, 75 überall plaudere lesen wollen, wäre gegen die Handschriften; wogegen bei Cic. Sest. 115 jetzt plaudatur aufgenommen ist.
applaudō, (15) applōdō ou adpl-, sī, sum, dĕre, ¶ 1 tr., frapper contre : Ov. M. 4, 352 ; [av. dat.] terræ Apul. M. 6, 27, jeter à terre violemment ¶ 2 intr., applaudir : Pl. Bacch. 1211 ; Pers. 791, etc. ; [av. dat.] Pl. Men. 1162 ; Apul. M. 3, 9.
- 1. slaan (op: dat.);
- 2. applaudisseren.
applaudō (ad-p-) sī, sus, ere,
- to strike upon, beat, clap: latus, Tb.: applauso corpore palmis, O.