archonticī, ōrum, m. = haeretici, Augustin. haeres. 20.
, Valentini sectatores quidam sic appellati, quod mundum universum a Deo conditum
opus esse ἀρχόντων seu Principum somniarent. Negabant
resurrectionem carnis, divinaque abjiciebant sacramenta, dicentes incorporalia non posse
per corporalia communicari. De his agunt Tertull. Epiphan. Theodoret. Augustin. Baron. ad
ann. 175. et alii. Archontiaci
apud Isidor. in Origin. lib. 8. cap. 5. sect. 13. Vide Archonciani.