arcticus
arctĭcus, a, um, adj., = ἀρκτικός (pertaining to the constellation of the Bear, ἄρκτος; hence),
- northern, arctic: circulus, Hyg. Astr. 1, 6.
arcticus, a, um (ἀρκτικός v. ἄρκτος), nördlich, rein lat. septemtrionalis, Hyg. astr. 1, 6. Ampel. 1, 4.
ventorum ~orum constrictio
in ultimis et extremis borealis oceani secessibus longe sub ~o polo
polus mundi qui nobis semper apparet dicitur polus septentrionalis, articus vel borealis; ‥ articus quidem dicitur ab Arthos, quod est Major Ursa
non ‥ solum circa polum entarticum set etiam circa polum articum
articus polus non †novebat [? l. noverat ] Arturum
arctĭcus, a, um (ἀρκτικός), arctique : Hyg. Astr. 1, 6.