Logeion | arganum

, Gruis species, machina architectonica levandis oneribus, Hispanis Argano et Arganas. Argano Cobarruviæ in Thes. linguæ Castellanæ, manera de grua deque usuran quando se sitiava un lugar murado ; id est, Gruis species qua utuntur in muniti loci obsidione. Eidem vero Cobarruviæ Arganas sinifica cierta maquina, a modo de grua para subir piedra, y es vocablo Italiano. Lat. Geronium. Equidem in Vocabulario della Crusca est Argano da levar pesi que si muove in giro per forza di lieve. Vocis origo forsan ab ingenium ut Gallicum Engin ejusdem significationis, aut potius ab ἔργον, Opus, quod in illud idem recidit. Acta SS. Junii tom. 1. pag. 405 : Cujus capsæ operculum elevatur Arganis cum sit quoque marmoreum.

, Vox generica, quæ instrumenta quævis denotat, Gall. Engin. Chron. Andr. Danduli apud Murator. tom. 12. Script. Ital. col. 452 : Alia (galea) de eodem numero, dum esset ad custodiam contra Brondulum, nocturnis insidiis fuit cum Arganis ab hostibus intercepta.

, Tunica talaris, eadem quæ Housia. Vide in hac voce. Stat. capitul. Montis-major. ann. 1288. in Hist. MS. ejusd. monast. : Statuentes ne quisquam indumentum vocatum flocca cum sagittis ad latera, Arganum nec balandranum portare deinceps præsumat. Argant, eadem acceptione, in Lit. remiss. ann. 1382. ex Reg. 121. Chartoph. reg. ch. 234 : Le suppliant s'en aloit paisiblement vers le chastel de ladite ville, où il avoit son domicille, et tenoit ses mains ploiées soubz son Argant. Aliæ ann. 1408. in Reg. 162. ch. 216 : Le suppliant eust à sa part l'un desdiz gros, avecques l'Argant ou housse, que le deffunct avoit vestue. Vide supra Argandum.

arganum

Saved

Recent