arista
arista, the top of an ear, beard of grain
arista , ae, f.: the beard of wheat; a head of wheat.
ărista, ae, f. [perh. for acrista and akin to ācer, q. v., or perh. to aro, q. v.; cf. Germ. Aehre; Engl. ear (of corn); Germ. Ernte, harvest; Engl. earnest, fruit, pledge].
- The awn or beard of grain: arista, quae ut acus tenuis longa eminete glumā; proinde ut granitheca sit gluma, et apex arista, Varr. R. R. 1, 48; * Cic. Sen. 15, 51; Ov. H. 5, 111; id. Tr. 4, 1, 57.—
- II Meton. (pars pro toto).
- A The ear itself: maturae aristae, Ov. F. 5, 357: pinguis arista, Verg. G. 1, 8; 1, 111; id. A. 7, 720.—Also, an ear of spikenard, Ov. M. 15, 398.—Hence,
- 2 Poet., summer: Post aliquot, mea regna videns, mirabor aristas, after some harvests, Verg. E. 1, 70: necdum decimas emensus aristas Aggrederis metuenda viris, having measured ten summers, Claud. IV. Cons. Hon. 371 (cf. at the next grass, for next summer, an expression still common in the north of England; so, seven years old at the next grass, Sylvester's Dubartas; just fifteen, coming summer's grass, Swift).—
- B Poet. transf.,
- 1 Of the hair of men, Pers. 3, 115. —
- 2 Of the bones of fishes, Aus. Mos. 85; 119.—
- 3 Of plants in gen., Val. Fl. 6, 365.
arista, ae, f. (vgl. ὀιστός), I) die Spitze, Hachel, Granne an der Ähre, Varr., Cic. u.a. – Meton.: a) die Ähre selbst, Verg. u. Quint.: auch von der Frucht der Narde, Ov.: Plur. aristae = Getreidearten, die Ähren tragen (im Ggstz. zu den Hülsenfrüchten), Verg. georg. 1, 220; vgl. 1, 226. – dah. b) (poet.) die Erntezeit, Claud. IV. cons. Hon. 371. – II) poet. übtr.: 1) die Borsten = borstenartigen, stacheligen Haare, Pers. 3, 115. – 2) die Fischgräte, Auson. Mos. 85 u. 119. Greg. Tur. Mart. 3, 1. p. 632, 23. – 3) Plur. aristae, Kräuter übh., Val. Flacc. 7, 365.
~a,egla
sata jam in spicas et ~as maturescentia
spica latet grano cum nodis, culmus, arista
faciat ‥ affros et equos ‥ prebendari, ita quod prebenda ‥ stramine avene misceatur vel frumenti; ~e enim straminis ordeacei rugitus eorum inpedirent
~a, A.an eyle , ‥ hec ~a,a nawn
an ere of corne , spica, ~a, aristella
unde horrenda seges diris succrevit aristis
flamma que, vario prius agitata discursu, domus super quam stabat lambebat ~as
abbas [Willelmus, ob. 1235 ] ‥ turrim ‥ retegi fecit, ‥ collateralibus additis ornamentis, viz. octo linearibus elevationibus a tholo usque ad murale extensis, ut octogona turris manifestius appareret, ‥ et linee ipse predicte, que vulgariter ~e nuncupantur, turrim et mirabiliter roborabant et roboratam decorabant et imbres certius cohibebant
arestas de cumulo in summa turrella plumbo cooperiri
tunc taxet listas, pannus quia tendit aristas(
pannos sericos de aresta ‥ ad robam ‥ perficiendam
pro uno baldekino de aresta ad quisserias et spalderas nostras
pannus sericus de aresta
regi mittat in Angliam ‥ c pannos de alesta sine auro, xl ad aurum de levi precio, xx de majori, de predictis pannis
capa ‥ de panno de ~a rubeo cum aviculis albis
pannus de aresta cepeatus, tabulatus rubeo et indico
vestimentum ‥ cum casula de ~a et paraturis de eodem
unam culcitram punctam de aresta
unum pannum ad aurum et iiij pannos de aresta ad coyntisas ‥ faciendas
tres cape chori veteres broudate, linate de panno de ~o
de j casula de panno delareste
ărista, (11) æ, f. , ¶ 1 barbe, pointe de lʼépi : Varro R. 1, 48 ; Cic. CM 51 || épi : Virg. G. 1, 8 ; 1, 111 ; Ov. F. 5, 357 || été : Claud. 4 Cons. Hon. 371 ¶ 2 arête de poisson : Aus. Mos. 85 || poil : Pers. 3, 115 || [en parl. de différ. sortes de plantes] : Ov. M. 15, 398 ; Plin. 12, 42 ; Val. Flacc. 7, 365.
- 1. baard v.e. korenaar, kafnaald;
- 2. korenaar.
Post aliquot Aristas, et apud Claudianum :
Decimas emensus Aristas, ubi Arista pro messe, messis pro anno.
Abbas bis denis Aristis.
Cum sex lustra et quatuor Aristarum vitæ volverentur curricula, etc.
Alibi :.... Solidoque in corpore partes Segmentis coeunt, sed dissociantur Aristis.
Viscere præ tenero fartim congestus Aristis,
Una Aristarum, quæ in ejusOccurrit præterea apud Stephanum Episc. Redonensem in Vita S. Guilielmi Firmati n. 33. et in Hist. Relationis S. Richarii n. 13.(lupi marini) eminent dorso, gutturi inhæsit vorantis.
Plateam ipsam donavimus in eleemosinam ab exteriori pilerio sinistræ crucis S. Petri, quod proximum est hostio ejusdem crucis, usque ad proximam Aristam domus, quæ fuit Willermi de Orcio.Vide supra Aresta 3.
arista ae, f
- 2 AC-, the top of an ear, beard of corn: munitur vallo aristarum: tenerae, V.— An earof grain: pinguis, V.— Of spikenard, O.: solae aristae, i. e. only crops of grain, V.