bacillum
bacillum, a wand
băcillum, i, n. (băcillus, i, m., Isid. Orig. 20, 13, 1) dim. [baculus],
- a small staff, a wand, Cic. Fin. 2, 11, 33; id. Div. 1, 17, 30 dub.; Varr. R. R. 1, 50, 2; Juv. 3, 28.—
- II Esp., the wand or staff of the lictor: anteibant lictores, non cum bacillis, sed cum fascibus, Cic. Agr. 2, 34, 93.
bacillum, ī, n. (Demin. v. baculum), das Stäbchen, Stöckchen, I) im allg.: bacillum corneolum, Afran. fr.: huic (Polyphemo) maius bacillum quam malus (Mastbaum) in corbita maximus ulla, Lucil. fr.: lituus, id est incurvum et leniter a summo inflexum bacillum, Cic.: bacillum aliud est inflexum et incurvatum de industria, aliud ita natum, Cic.: nullo dextram subeunte bacillo, Iuven. – II) insbes.: a) der Stab des Liktors, anteibant lictores, non cum bacillis, sed cum fascibus duobus, Cic. agr. 2, 93: quos (lictores) ego nunc paulisper cum bacillis in turbam conieci, Cic. ad Att. 11, 6, 2: converso bacillo oculos misero tundere vehementissime coepit, Cic. Verr. 5, 142 M. – b) der Schaft eines Geschosses, inversi teli, Apul. met. 1, 4. – ➳ Nbf. bacillus b. Isid. 20, 13, 1.
băcillum, (15) ī, n. (dimin. de baculum ), baguette : Cic. Fin. 2, 33 ; Div. 1, 30 ; Varro R. 1, 50, 2 || verge portée par les licteurs : Cic. Agr. 2, 93.
- 1. stafje, stokje;
- 2. staf v.e. lictor.
baciniapud Lobinell. tom. 3. Hist. Paris. in Glossario :
bacillum ī, n dim.
- baculus, a wand, C.: dextram subiens, Iu.—Esp., a lictor's rod, C.