bardus
bardus, stupid, dull
bardus, a, um, adj [root garu-, whence also gravis; Sanscr. guruú; cf. Gr. βαρύς, βραδύς, and Lat. brutus],
- stupid, dull of apprehension (rare), Fest. p. 28; cf. Non. p. 10, 3 sq.; Adamant. ap. Cassiod. p. 2299 P.: stulti, stolidi, fatui, fungi, bardi, blenni, buccones, etc., Plaut. Bacch. 5, 1, 2 (1088); so id. Ep. 3, 3, 40 (421); id. Pers. 2, 1, 2 (169) (quoted by Non. l. l.): Zopyrus stupidum esse Socratem dixit et bardum, * Cic. Fat 5, 10: Pictor bardior, Tert. adv Herm. 36.—Sup. and adv. not in use.
†† bardus, i, m. [Engl. bard; Celtic, from Wal. bar, = spirit, or Armor. bar, = distinguished], a poet and singer among the Gauls, a bard, minstrel. bardus Gallice cantor appellatur, qui virorum fortium laudes canit, a gente Bardorum, de quibus Lucanus, 1, 449; Fest. p 28; cf. Amm.15, 9, 5 and 8.
1. bardus, a, um (von βραδύς, s. Paul. ex Fest. 34, 9), langsam od. schwer von Begriffen, stumpfsinnig, einfältig, dumm, auch dummdreist, stulti, stolidi, fatui, bardi, Plaut.: nimis audax nimisque bardus barbarus, Caecil. com. fr.: Zopyrus stupidum esse Socratem dixit et bardum, Cic.: esse acuminis obtunsioris et bardi, Arnob. 2, 19. – Compar., Pictor te bardior non est, Tert. adv. Herm. 36. – Superl., bardissime, tuo te pugione feristi, Mar. Mercat. subnot. 6, 1. – ➳ Vgl. Gloss. ›bardus, ἀναίσθητος, βραδύς, ἄφρων, ἀφυής‹.
2. bardus, ī, m. (ein gall. Wort, s. Paul. ex Fest. 34, 11), ein Dichter und Sänger der Gallier, der Barde, Lucan. 1, 449. Amm. 15, 9, 8.
~i Kambrenses et cantores seu recitatores ‥ genealogiam habent predictorum principum in libris eorum
poetas quos ~os vocant ‥ in hac natione multos invenies
mimos, histriones, ~os, parasitos ‥ coegit ‥ manuaria arte victum quaerere
1 bardus, (16) a, um, lourd, stupide : Cic. Fato 10, cf. Non. 10 || bardior Tert. Herm. 36.
2 bardus, ī, m. , barde, chanteur et poète chez les Gaulois : P. Fest. 34 ; Luc. 1, 449 ; Amm. 15, 9, 8.
Gallice cantor appellatur, qui virorum fortium laudes canit : a gente Bardorum, de quibus Lucanus canit :De his plurima Martinius in Lexico : quod consule.Plurima secuti fudistis carmina Bardi.
baren, Clamare, canere probant.
Barbus, Piscis,
Pisces qui afferebantur de Mosa, quos Poëtica licentia vocare possumus roceas et Bardos.
Celum astronomicum aureum gemmis stellatum, habens philosophicum intra se cursum planetarum, elephantes eciam et Bardos, ceteraque quam plura.Vide Barrus.
bardus
adj.
- , βραδύς, stupid, dull.