bastum
bastum, ī, n., Stab, Stecken, noch j. ital bastone, franz. bâton, Lampr. Commod. 13, 3.
pro ‥ xxj corda [sic ] de canabo et xxxvij aliis cordis de ~o
in vij cordis de ~o ad affros ligandos in pastura, iij d. ob.
vij laste ~orum ad cordas navium
in j corda de bastlo empta ad affros in pascuis tenend’, j.d.
bastum, ī, n. , bâton : Lampr. Comm. 13, 3.
Bast. Vetus Lexicon a Salmatio laudatum :
Sagma, sella, quam vulgus Bastum vocat, super quo componuntur sarcinæ : clitellas alii vocant.Vocem effictam putat idem Salmasius ex
Quædam sauma vendita cum Basto suo et ornamentis.Hist. Dalphin. tom. 1. pag. 78 :
Cum asino suo, Basto et barralibus.Pag. 82. col. 2.
Animalia tetentes ad Bastum. Ibidem pag. 217. col. 1 :
Ab animali vero vacuo et non onerato cum Basto seu clitella, duos denarios.Et pag. 90. in Charta Gallice scripta ann. 1445 :
Tant sur bestes à Bast, que avec chevaulx menans ledit sel sur char et charettes, etc.Vide Basta.
Lectos et alia, coffros, Bastos et malas, etc.
Vastum, Depopulatio, vastatio, Gall.
Brusselde Usu feud. tom. 2. pag. 11 :
Et si nos dederimus alicui custodiam alicujus terræ, et ille inde destructionem fecerit, vel Bastum, amittat custodiam.Ibidem non semel occurrit. Vide Vastum.
Centenum cordarum de Basto 4. den.Germ.
Bast.