battualia
battŭālĭa or battālia, ium, n. [battuo],
- the fighting and fencing exercises of soldiers and gladiators: inde etiam battuatores τοὺς βασανιστὰς dici puto, Adamant. ap. Cassiod. p. 2300 P.
battuālia (vulg. battālia, woraus das franz. bataille), n. pl. (battuo), die Fechtübungen der Soldaten u. Gladiatoren mit Stöcken, Charis. 33, 25. Exc. Charis. 549, 35. Adamant. b. Cassiod. de orthogr. VII, 178, 4.
battŭālĭa, ou -tālĭa, ōrum, n. (battuo), escrime [v. battuo § 2] : Adamant. d. Cassiod. Orth. 5, 178, 4.