blechon
blēchon, ōnis, m., = βλήχων,
- wild pennyroyal, Plin. 20, 14, 55, § 156.
blēchōn, ōnis, f. (βλήχων), wilder Polei, Plin. 20, 156.
blēchōn, ōnis, m. (βλήχων), pouliot [herbe] : Plin. 20, 156.